DevOps چیست؟ آشنایی با اصول DevOps به زبان ساده

DevOps چیست؟ آشنایی با اصول DevOps به زبان ساده

DevOps ترکیبی از توسعه (Dev) و عملیات  (Ops)  است که باعث افزایش کارآیی، سرعت و امنیت در توسعه نرم ‌افزار و تحویل آن نسبت به روش‌های سنتی می‌ شود.

دواپس با استفاده از روش‌ها و ابزارها، توانایی یک سازمان در ارائه سریع برنامه‌ها و خدمات را افزایش می ‌دهد. یک چرخه توسعه نرم ‌افزاری سریع تر، سازمان‌ها را قادر می سازد تا در ارائه خدمات به مشتریان عملکرد بهتری داشته باشند و در بازار بهتر رقابت کنند.

رویکردهای DevOps  به تیم‌های توسعه نرم‌ افزار و عملیات از طریق اتوماسیون، همکاری، بازخورد سریع و بهبود مداوم، امکان تسریع در تحویل نرم ‌افزار را می ‌دهد.

این فرآیند از رویکرد Agile در توسعه نرم ‌افزار نشأت می ‌گیرد و رویکرد DevOps را در ساخت و تحویل برنامه‌ها به صورت سریع ‌تر و با تکرار بیشتر گسترش می ‌دهد.

در ادامه به بررسی چرخه عمر DevOps  می پردازیم .همچنین مزایای DevOps را معرفی خواهیم کرد و با روش های DevOps  بیشتر آشنا خواهیم شد.

DevOps  چگونه کار می‌ کند؟

 در یک مدل DevOps، تیم‌های توسعه و عملیات جدا از هم نیستند. گاهی اوقات، این دو تیم در یک تیم واحد ترکیب می ‌شوند و مهندسان در طول چرخه ‌ی کامل برنامه، از توسعه و تست تا استقرار و عملیات، در کنار همدیگر کار می ‌کنند.

در برخی از مدل‌های  دواپس، تیم‌های تضمین کیفیت و امنیت نیز ممکن است با توسعه و عملیات به صورت موثر‌تری یکپارچه شوند و در طول چرخه ‌ی برنامه مشارکت کنند.

 تیم‌های DevOps مجموعه‌ ای از فناوری ها و ابزارها را برای اتوماسیون فرآیندهای دستی و کند استفاده می ‌کنند تا به آن‌ها کمک ‌کند سریع تر و با قابلیت اطمینان بالا، برنامه ‌ها را اجرا و پیاده سازی کنند.

این ابزارها همچنین به مهندسان کمک می‌ کنند وظایفی مانند استقرار کد یا تأمین زیرساخت، که نیاز به کمک تیم‌های دیگر دارند را، به صورت مستقل انجام دهند. این عدم وابستگی باعث افزایش سرعت تیم می‌شود.

با DevOps می‌توانید به سرعت نرم‌ افزار را توسعه دهید و نتایج مثبتی در کسب‌ و کار خود ببینید.

مزایای DevOps

مزایای devOps

دواپس در مقایسه با روش‌های سنتی برنامه ‌ریزی و اجرای توسعه نرم ‌افزار، تغییرات و مزایایی را به همراه دارد. ازجمله مزایای DevOps  می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • افزایش سرعت توسعه : مدل DevOps سرعت توسعه و تحویل نرم افزار را افزاریش می دهد و این امکان را برای تیم توسعه و عملیات فراهم می کند که به نوآوری بپردازند، با تغییرات سریعتر سازگار شوند و کسب‌ و کار را بهبود دهند.
  • تحویل سریع : تحویل پیوسته و ادغام مداوم (CD\CI) ، روش‌هایی هستند که فرآیند انتشار نرم ‌افزار، از ساخت تا استقرار را، سریع می ‌کنند. با افزایش تعداد و سرعت انتشار، می توانید سریع ‌تر قابلیت‌ های جدید را منتشر کنید و باگ ‌ها را رفع کنید. در نتیجه به نیازهای مشتریان سریعتر پاسخ می دهید و با سایر شرکت ها، رقابت بهتری خواهید داشت.
  • قابلیت اطمینان:  استفاده از CD\CI برای تست هر تغییر، کاربردی و ایمن است. هنگامی که از کیفیت به ‌روزرسانی‌ های نرم‌ افزار و تغییرات زیرساختی اطمینان داشته باشید، نرم افزار را با نرخ سریع ‌تری تحویل می دهید و کاربران تجربه مثبتی خواهند داشت. روش‌های نظارت و ثبت گزارش، کمک می ‌کنند تا به موقع از عملکرد نرم افزار مطلع شوید.
  • توسعه ‌پذیری: زیرساخت‌ها و فرآیندها را توسعه پذیر کنید. اتوماسیون و یکپارچه سازی به شما کمک می‌کنند تا سیستم‌های پیچیده و تغییرات بوجود آمده را، مدیریت کنید. به عنوان مثال، “زیرساخت به عنوان کد” به شما کمک می‌کند تا محیط‌های توسعه، تست و تولید خود را به صورت تکرارپذیر و کارآمد مدیریت کنید.
  • بهبود همکاری:  بر اساس مدل فرهنگی DevOps، تیم‌هایی تشکیل دهید که بر ارزش‌هایی مانند مالکیت و مسئولیت تأکید دارند. در این تیم ها توسعه ‌دهندگان و تیم ‌های عملیات به طور نزدیک همکاری می‌ کنند، مسئولیت‌های مشترکی را به اشتراک می ‌گذارند و جریان کاریشان را ادغام می ‌کنند. این همکاری باعث کاهش ناکارآمدی‌ ها و صرفه ‌جویی در زمان می ‌شود (برای مثال، کاهش دوره‌های تحویل بین توسعه ‌دهندگان و عملیات).
  • افزایش امنیت: با استفاده از سیاست‌های خودکار تطابق، کنترل‌های دقیق و تکنیک‌های مدیریت پیکربندی، می‌توانید مدل DevOps  را بدون آسیب به امنیت اتخاذ کنید. به عنوان مثال، با استفاده از “زیرساخت به عنوان کد” و “سیاست به عنوان کد”، می‌توانید تطابق را تعریف و سپس پیگیری کنید.

 

چرخه‌ عمر DevOps

DevOps رویکردی است که به یک تیم توانایی مدیریت کامل چرخه‌ی عمر برنامه‌ها، از توسعه، تست، انتشار، استقرار تا عملیات، نمایش و برنامه ‌ریزی را می ‌دهد.

با استفاده از DevOps، می‌توانیم تحویل برنامه‌ها و خدمات را به کمک یک تیم به سرعت انجام دهیم. شرکت‌هایی مانند Amazon  و Netflix با موفقیت از DevOps برای بهبود تجربه‌ی مشتریان خود استفاده کرده‌اند.

چرخه‌ عمر DevOps مجموعه‌ای از مراحل است که شامل توسعه و وظایف گروه عملیات برای تحویل سریع‌تر نرم‌ افزار است. DevOps  از تکنیک‌هایی مثل کد نویسی، تولید، تست، انتشار، استقرار، عملیات، نمایش و برنامه‌ ریزی پیروی می‌کند.

هر بخش از چرخه‌ عمر DevOps  به ابزارها و تکنولوژی‌هایی مرتبط است تا فرآیند را انجام دهد. برخی از ابزارهایی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند، منبع باز هستند و بر اساس نیازهای تجاری پیاده ‌سازی می‌ شوند.

چرخه‌ عمر DevOps به راحتی قابل مدیریت است و به تحویل با کیفیت نرم افزار کمک می‌کند.

چرخه عمر devops

دوره‌ی چرخه‌ DevOps یک فرآیند تکراری و همکارانه است که اتوماسیون و بازخورد را ترکیب می‌کند تا نرم‌افزار با کیفیت بالا تحویل داده شود. این دوره از چند مرحله متمایز تشکیل شده است. مراحل چرخه‌ عمر DevOps عبارت‌اند از:

  1. برنامه ‌ریزی (Plan):
    • در این مرحله، تیم‌ها اهداف پروژه، نیازمندی‌ها و وظایف را تعریف می‌کنند.
    • تیم ها یک نقشه‌ی توسعه و استقرار ایجاد می‌کنند.
    • شناسایی سهامداران کلیدی و نیازهای آن‌ها برای تعیین جهت مناسب اهمیت دارد.
  2. کدنویسی (Code):
    • توسعه ‌دهندگان کد با کیفیت و قابل تست را بر اساس نیازمندی‌ها می‌نویسند.
    • سیستم‌ های کنترل نسخه (مانند Git ) به مدیریت تغییرات کمک می ‌کنند.
    • با بازبینی کد، از کیفیت کد و رعایت استانداردها اطمینان حاصل می‌کنیم.
  3. ساخت (Build):
    • کد به یک آرتیفکت (مانند فایل JAR  یا WAR ) تبدیل می‌شود.
    • ابزارهای ساخت خودکار (مانند Maven  یا  Gradle) از توسعه مطمئن می‌شوند.
    • تست‌های پایه‌ای و اعتبارسنجی انجام می‌شود.
  4. تست (Test):
    • انواع مختلف تست (تست واحد، تست ادغام، تست پذیرش) آرتیفکت تولید شده را اعتبارسنجی می‌کنند.
    • ابزارهای تست خودکار(مانند JUnit  یا TestNG ) از تطابق و سرعت مطمئن می‌شوند.
    • باگ ها شناسایی و رفع می‌شوند.
  5. انتشار (Release):
    • آرتیفکت تولید شده، برای استقرار آماده می‌شود.
    • یک برنامه ‌ریزی و زمان‌بندی انتشار ایجاد می‌شود.
    • برای طمینان از انتشار بدون مشکل، با سهامداران و تیم‌ها هماهنگی های لازم انجام می شود.
  6. استقرار (Deploy):
    • انتشار به محیط تولید انجام می ‌شود.
    • ابزارهای استقرار خودکار (مانند Ansible  یا  Docker ) از تطابق مطمئن می ‌شوند.
  7. عملیات (Operate):
    • در این مرحله، نرم ‌افزار در محیط تولید پایش می ‌شود تا مشکلات شناسایی شود.
    • برای حفظ پایداری و امنیت نرم ‌افزار، مشکلات تولید، نگهداری و به‌ روزرسانی‌ها بررسی می شوند.
  8. نظارت (Monitor):
    • داده‌های عملکرد و استفاده از نرم ‌افزار جمع‌آوری می‌شود.
    • تجزیه و تحلیل داده‌ها برای شناسایی روندها و مواردی که نیاز به بهبود دارند، استفاده می ‌شود.
    • بازخورد مواردی که نیاز به بهبود دارند ، اطلاع‌ رسانی می شود.
  9. بازخورد (Feedback):
    • بازخورد از سهامداران و کاربران جمع ‌آوری می ‌شود.
    • مواردی که نیاز به بهبود دارند شناسایی می ‌شوند.
    • حلقه‌های بازخورد به مرحله‌ی برنامه ‌ریزی باز می ‌گردد.

این مراحل به یکدیگر وابسته هستند و DevOps بر همکاری، اتوماسیون و بهبود مداوم تأکید دارد.

روش های  DevOps

روش‌های دواپس (DevOps) به مجموعه‌ای از اصول، روش‌ها و ابزارها اشاره دارد که هدف آن ایجاد ارتباط بین تیم ‌های توسعه (Dev) و عملیات (Ops) است.

این روش‌ها با بهره گیری از همکاری، اتوماسیون و بهبود مداوم، سبب تحویل نرم ‌افزار و خدمات با کیفیت بالا به صورت موثر و قابل اعتماد می شوند.

بهترین روش های DevOps

بهترین روش های DevOps عبارتند از : 

  1. پیاده‌سازی CI/CD (Continuous Integration and Delivery)

یکپارچه ‌سازی مداوم به معنی ادغام تغییرات کد در مخزن مرکزی به طور مکرر و از طریق فرآیندهای خودکار می باشد. اهداف اصلی ادغام پیوسته، شناسایی و رفع سریع باگ‌ ها، بهبود کیفیت نرم‌ افزار، کاهش زمان اعتبارسنجی و انتشار نسخه های جدید نرم‌ افزار است.

در تحویل پیوسته، اتوماسیون مراحل تولید، تست، استقرار و تغییرات کد، تضمین کننده ی ورود سریع محصول به بازار است. با پیاده ‌سازی صحیح تحویل پیوسته، توسعه ‌دهندگان همیشه دارای محصول آماده‌ی انتشار هستند که از فرآیند آزمون استاندارد عبور کرده اند.

  1. مانیتورینگ و ثبت لاگ مداوم (Monitoring and Logging)

مانیتورینگ و ثبت لاگ  دو رویکرد متفاوت هستند، اما هر دو برای مدیریت عملکرد و قابلیت دسترسی به داده‌ها مورد استفاده قرار می ‌گیرند.  مانیتورینگ به شما کمک می ‌کند تا عملکرد یک برنامه را مدیریت کنید، در حالی که ثبت لاگ ها (Logging)  به مدیریت داده‌ های خاص درون لاگ‌ ها می ‌پردازد.

مانیتورینگ شامل مشاهده عملکرد، امنیت و کیفیت برنامه به صورت زمان ‌بندی شده است. حاصل مانیتورینگ مداوم، تشخیص سریع مشکلات و رفع آن‌ها است. با مانیتورینگ، سازمان ها متوجه خواهند شد که چگونه عملکرد برنامه و زیرساخت بر تجربه کاربر نهایی محصول آنها تاثیر می گذارد.

ثبت لاگ مدیریت تمام داده ‌های لاگ است که توسط برنامه ‌ها و زیر ساخت‌ها تولید شده است. این مدیریت شامل جمع ‌آوری لاگ ‌ها از منابع مختلف و انتقال آن ‌ها به یک مکان مرکزی، ذخیره و آرشیو کردن لاگ ‌ها، کنترل کیفیت داده ‌های لاگ، افزایش اطلاعات موجود در لاگ ‌ها و تحلیل داده‌ های لاگ می باشد.

ثبت لاگ به شما این امکان را می ‌دهد تا تاثیر تغییرات یا به ‌روز رسانی‌ها بر روی کاربران را بررسی کرده و ریشه‌های مشکلات را شناسایی کنید.

در فرآیند مانیتورینگ و ثبت لاگ، ایجاد هشدار یا انجام تجزیه و تحلیل در زمان واقعی ، به سازمان ها کمک می کند تا فعالانه تر بر خدمات خود نظارت داشته باشند.

  1. تست خودکار و مداوم  Continuous and Automatic Test) )

 در این فرآیند، ارزیابی مداوم نرم ‌افزار به منظور اطمینان از کیفیت و قابلیت اعتماد آن انجام می ‌شود.در تست مداوم، از تکنیک‌ها، روش‌ها و ابزارهای مختلف برای شناسایی باگ ها و رفع آن ها استفاده می شود. در صورت وجود باگ یا خطا، کد برای اصلاح به مرحله ادغام ارسال می‌ شود.

علاوه بر این، تست ‌های مداوم،  گزارش ارزیابی تست را بهبود می ‌بخشد و هزینه تأمین و نگهداری محیط ‌های تست را کاهش می ‌دهد. ابزارهای  Junit  ، Selenium، TestNG  و TestSigma  از جمله ابزارهای DevOps  برای تست ‌های مداوم هستند.  همچنین تست‌های خودکار، زمان و تلاش لازم برای ارائه نتایج با کیفیت را کاهش می ‌دهند.

ابزارهای اتوماسیون مانند JUnit، Selenium، Testsgima، Cypress  و Playwright اغلب برای اجرای خودکار موارد تست استفاده می ‌شوند که منجر به تست ‌های سریع‌ تر و کارآمد ‌تر می ‌شود. TestSigma  یک پلتفرم یکپارچه تست خودکار مبتنی بر هوش مصنوعی است که پیچیدگی فنی تست خودکار را از طریق هوش مصنوعی کاهش می ‌دهد.

  1. زیرساخت و سیاست به عنوان کد  (Infrastructure and Policy as Code) 

زیرساخت به عنوان کد شیوه ای است که در آن زیرساخت‌ها را با استفاده از کد و تکنیک‌های توسعه نرم ‌افزار، پیاده ‌سازی و مدیریت می ‌کنند. 

بنابراین، مهندسان می‌توانند با استفاده از ابزارهای مبتنی بر کد با زیرساخت تعامل کنند و آن را مدیریت کنند. با این روش، می توان زیرساخت ‌ها و سرورها را به سرعت با الگوهای استاندارد پیاده‌سازی کرد.

سیاست به عنوان کد (Policy as Code) روشی برای تعریف و مدیریت قوانین، معیارها و شرایط امنیتی از طریق کد است. این رویکرد به شما امکان اجرای خودکار اعتبارسنجی و حسابرسی سیاست‌ها را در محیط توسعه/تحویل/پیاده‌سازی (CI/CD) مداوم می‌دهد.

با استفاده از سیاست به عنوان کد، می‌توانید قوانین امنیتی و ریسک را به صورت برنامه ‌نویسی پیاده ‌سازی کنید و در محیط‌های IT اجرا وتأیید کنید.  این رویکرد معمولاً در زمینه‌های امنیت، پایبندی به مقررات و پیکربندی زیرساخت‌ها استفاده می‌شود.

  1. همکاری و ارتباط (Communication and Collaboration)

ترویج ارتباط ، اعتماد و مسئولیت مشترک بین تیم‌های توسعه و عملیات برای تضمین تحویل و نگهداری بدون مشکل برنامه ها ضروری است. فرهنگ سازمانی یکی از جنبه‌های کلیدی DevOps  است که به افزایش ارتباطات و همکاری در سازمان توجه دارد.

این هماهنگی افراد، سبب تمرکز فرآیندها و ابزارها بر روی نیازهای مشتری می شود. ابزارهای DevOps  و اتوماسیون می‌توانند فرآیندهای کاری را شفاف ‌تر کنند و اطلاعات را به اشتراک بگذارند. تیم‌های DevOps  می‌توانند از ابزارهای مختلف برای ارتباط استفاده کنند.

به طور خلاصه، ایجاد یک فرهنگ DevOps که ارتباطات و همکاری را ترویج می ‌کند، به سازمان ها کمک می ‌کند تا بر روی اهداف و پروژه‌ها به صورت هماهنگ فعالیت کنند.

  1. یادگیری مداوم (Continuous Learning) 

تیم ‌ها باید از تجربیات خود یاد بگیرند و فرآیندها و ابزارهای خود را به طور مداوم، بهبود دهند. همچنین، توسعه‌ دهندگان و متخصصان عملیات باید با همکاری و تبادل دانش، بهبود‌های مداوم را در محیط‌های توسعه و تولید ایجاد کنند. این تمرکز بر یادگیری مداوم و بهبود‌های پیوسته، اساس فلسفه‌ی دواپس است.

DevOps  چگونه به تحقق فرآیند CI/CD  کمک می‌ کند؟

DevOps  و CI/CD  رقیب نیستند، بلکه یک هدف مشترک دارند و آن ارائه ارزش به مشتریان است.

CI/CD  ابزارها و روش‌هایی را برای ایجاد یک جریان کاری بی‌ نقص فراهم می ‌کند، در حالی که DevOps  فرهنگ همکاری و اتوماسیون را تقویت می‌کند.

CI وCD با هم تشکیل یک پایپ لاین می‌ دهند، که مجموعه ‌ای از جریان ‌های کاری خودکار است که به تیم‌های DevOps  کمک می‌ کند تا کارهای دستی را کاهش دهند. به عبارت دیگر، CI/CD به شما کمک می‌ کند تا تغییرات کد را با سرعت و قابلیت اطمینان بیشتری ارسال کنید.

همچنین، با تست‌های خودکار مداوم، پایداری و قابلیت اطمینان کدها حفظ می‌شود و سازمان‌ها می‌توانند منابع خود را بر روی نوآوری و رضایت مشتری متمرکز کنند .  DevOps   و CI/CD  با هم تیم‌ها را قادر می ‌سازند تا نوآوری داشته باشند، تست کنند و به طور مداوم بهبود یابند.

DevOps  چگونه از رویکرد Cloud-Native  پشتیبانی می کند؟

DevOps  نقش مهمی در کمک به سازمان‌ها برای پذیرش رویکردهای cloud-native  دارد و به منظور افزایش همکاری بین تیم‌های توسعه و عملیات، اتوماسیون زیرساخت‌ها و… ایجاد شده است.

هدف استراتژی‌های DevOps  بهبود چرخه توسعه، کاهش خطاهای نصب، تسریع در ارتباطات، افزایش کارآمدی و موارد دیگر است.  از طرف دیگر، cloud-native  به توسعه‌ دهندگان و تیم‌های عملیات امکان همکاری بیشتر را در ایجاد نرم ‌افزارهای بهتر و با سرعت بیشتر می‌دهد.

مهندس DevOps کیست؟

مهندس DevOps یک کارشناس IT است که مدیریت عملیات DevOps  سازمان را انجام می‌دهد. این عملیات شامل تمام روش‌ها و ابزارهایی است که سازمان برای ایجاد و مدیریت نرم ‌افزار استفاده می ‌کند.  مهندسان DevOps عنصر اصلی در پیاده ‌سازی موفق DevOps هستند.

وظایف مهندس DevOps ممکن است در سازمان‌های مختلف متفاوت باشد، اما به طور معمول شامل ترکیبی از مهندسی انتشار، پیکربندی و مدیریت زیرساخت‌ها، مدیریت سیستم، امنیت و حمایت از DevOps  می ‌شود.

حمایت از DevOps  شامل ترویج DevOps در سازمان و ایجاد محیط همکاری بیشتر است . مهندسان DevOps  نیاز به دانش زبان‌ های برنامه ‌نویسی مختلف و مهارت‌ های قوی ارتباطی دارند تا بتوانند در میان گروه‌ های مهندسی و تجاری همکاری کنند.

تاثیر DevOps بر روابط سازمان با مشتریان چگونه است؟

DevOps به عنوان یک ابزار قدرتمند برای سازمان‌هایی که به دنبال افزایش رضایت مشتری و تقویت وفاداری بلندمدت هستند، به کار گرفته می شود.

با اتخاذ رویکردهای DevOps، سازمان‌ها می‌توانند نوآوری را شتاب دهند، کیفیت محصول را بهبود دهند و تجربیات شخصی‌سازی شده‌ای ارائه دهند که با نیازهای مشتریان همخوانی دارد .

این تغییرات باعث می‌شود که مشتریان احساس کنند که نیاز‌ها و انتظارات آن‌ها در مرکز توجه قرار دارد و تجربه‌ی آن‌ها بهبود یافته می یابد. به عبارت دیگر، DevOps به سازمان‌ها کمک می‌کند تا بهتر به نیازهای مشتریان پاسخ دهند و تجربه‌ی بهتری را ارائه دهند.

 

چگونه می‌توان DevOps را در سازمان پیاده سازی کرد؟

 پیاده‌ سازی DevOps نیاز به رویکرد سیستماتیک دارد که شامل تعریف اهداف واضح، تشکیل ساختار تیم و یکپارچه ‌سازی ابزارهای اتوماسیون برای توسعه پیوسته و استقرار می‌شود.

در ادامه، یک راهنمای گام به گام برای پیاده‌ سازی DevOps  در سازمان ها ارائه شده است:

  1. تشکیل یک واحد DevOps متخصص:
    • ایجاد یک تیم متخصص DevOps با توانمندی‌ های مورد نیاز.
    • شروع به عملیات توسعه پیوسته (CI) برای ارسال تغییرات کد به محیط‌های تولید.
  2. تعیین اهداف DevOps:
    • مشخص کردن اهداف کوتاه‌ مدت و بلند مدت برای پیاده ‌سازی DevOps.
  3. توسعه استراتژی جامع DevOps :
    • تشکیل ساختار تیم DevOpsو تعیین نقش‌ ها و مسئولیت ‌ها در تیم.
    • ادغام زیرساخت با ابزارهای CI/CD مانند Jenkins  یا  GitLab.
  4. اتوماسیون تست و هماهنگی QA با توسعه:
    • استفاده از ابزارهای خودکار برای تست‌های واحد، انتگرال و عملکرد .
    • همکاری بین تیم‌ های QA و توسعه ‌دهندگان .
  5. پایش عملکرد برنامه:
    • استفاده از ابزارهای پایش و پیگیری عملکرد برنامه ‌ها و زیر ساخت‌ها.

با پیروی از این مراحل، شما می‌توانید دواپس را به عنوان یک استراتژی موثر برای بهبود توسعه نرم‌ افزار در سازمان خود پیاده سازی کنید.

خلاصه

با پیاده‌ سازی فرآیند توسعه  DevOps، شما تصمیم می‌ گیرید جریان و ارائه ارزش برنامه ‌ی خود را با تشویق به محیط همکاری در تمام مراحل چرخه‌ی توسعه بهبود دهید.

موفقیت DevOps  به فرهنگ مسئولیت ‌پذیری، همکاری بهبود یافته، همدلی و مسئولیت مشترک در نتایج کسب‌ و کار، بستگی دارد.

اگر مایلید درباره ی تفاوت DevOps  و SRE بیشتر بدانید ، پیشنهاد می دهم مطلب زیر را مطالعه بفرمائید:

مقایسه SRE و DevOps : تفاوت ها و شباهت ها

توسعه نرم افزار ERP

توسعه نرم افزار ERP

توسعه نرم افزار ERP به فرآیند ایجاد و پیاده‌ سازی نرم‌ افزار برنامه ‌ریزی منابع سازمانی (ERP) اشاره دارد. نرم ‌افزار ERP  برای مدیریت و یکپارچه‌ سازی فرآیندهای کلیدی کسب ‌و کار یک سازمان و سیستم جامع طراحی شده است. توسعه نرم افزار ERP می ‌تواند شامل توسعه نرم افزارهای مالی، منابع انسانی، تولید، زنجیره تأمین، خدمات، تدارکات و غیره باشد. هدف توسعه نرم افزار ERP ، تسهیل جریان اطلاعات در داخل سازمان و مدیریت ارتباطات با ذینفعان خارجی است. توسعه نرم افزارERP  می‌ توانند به بهبود کارایی، استانداردسازی فرآیندها و فراهم آوردن دید کامل به عملیات کمک کنند.

توسعه نرم افزار ERP یکی از پیچیده ترین رویکردها محسوب می شود که نیاز به یک چشم انداز یکپارچه از استراتژی توسعه دارد. در ادامه، تصویر کاملی از فرآیند توسعه ERP  ارائه خواهد شد.

در ادامه مراحل توسعه نرم افزار ERP ، مراحل پیاده سازی ERP ، هزینه و tech-Stack مورد نیاز برای توسعه نرم افزار ERP  را بررسی خواهیم کرد.

مراحل توسعه نرم افزار ERP

مراحل توسعه ERP

مرحله کشف و شناسایی

 با تعیین انتظارات شروع کنید. توسعه‌دهندگان باید نیازهای شما را به‌ وضوح درک کنند. می‌توانید هر ماژولی را در یک برنامه وب ساده قرار دهید و این یک گزینه عالی برای کسب‌وکارهای کوچک و متوسط ​​است. برای یک شرکت بزرگ، منطقی است که به دنبال ابر ERP باشید. قبل از برنامه ‌ریزی توسعه، مطمئن شوید که دو سوال اساسی را روشن می ‌کنید:

  • در نتیجه ی این فرآیند چه مشکلاتی در کسب‌ و کار حل خواهد شد؟
  • آیا شرکت فرآیند توسعه نرم افزار ERP را انجام می دهد یا باید یک تیم توسعه برون سپاری استخدام کنید؟

برای تعیین اهداف واقع‌گرایانه و قابل دستیابی، لازم است با تمام سهامداران و کارشناسان IT شرکت مشورت کنید.

مرحله اکتشاف، ضامن موفقیت پروژه است.

مرحله طراحی

راهکار نهایی شامل تعداد زیادی نقش کاربری، عناصر ناوبری، نمودارها و اجزای تعاملی خواهد بود. بنابراین باید تمرکز اصلی بر روی  طراحی باشد زیرا عملکرد نهایی ، در نتیجه ی طراحی درست خواهد بود.

اقدامات و روش های شرکت‌های دیگر در صنعت خود را مطالعه کنید و یک شرح خام از سیستم خود ایجاد کنید. نوع و پیاده‌سازی موقت پروژه را تعیین کنید. اگر خدمات برون سپاری را ترجیح می‌دهید، در ایجاد ساختار و انتخاب تیم و منابع مورد نیاز آن مشارکت کنید.

اگر راهکار توسعه ERP برای یک سازمان گسترده در نظر گرفته شده است، افرادی از دپارتمان های مختلف را در برنامه ‌ریزی مشارکت دهید. بنابراین شما دید کلی از تمام عملکردهای مهم دارید و می‌توانید لیستی از ماژول‌های لازم را تهیه کنید. به رنگ‌ بندی عناصر توجه ویژه داشته باشید. هر یک از آنها باید استاندارد باشد، به‌ وضوح نشان دهنده شرکت شما باشد و ارزش‌های شرکت شما را منعکس کند.

مرحله انتخاب تکنولوژی ها

 توسعه‌ دهندگان برای توسعه نرم افزار ERP باید تکنولوژی استک مناسب را تشکیل دهند.

تکنولوژی‌های مختلف مانند زبان‌های برنامه ‌نویسی، فریم ‌ورک‌ها، کتابخانه‌ها و ابزارهای دیگری که توسعه ‌دهندگان برای ساخت یک برنامه یا وب‌ سایت استفاده می‌کنند، به عنوان یک تکنولوژی استک یا tech stack  شناخته می‌شوند.

استفاده ازtech stack    مناسب، به توسعه ‌دهندگان کمک می‌کند تا زمان توسعه را کاهش داده و پروژه‌های خود را در زمان مقرر به پایان برسانند.

مرحله یکپارچگی

 بدون شک، جریان کاری شما نیاز به یکپارچه سازی با محصولات دیگر مانند  Office 365، G Suite، FreshBooks   یا مشابه آن ها را دارد. با استفاده از رابط کاربری(API)  مخصوص، توسعه ‌دهندگان قادر خواهند بود به سیستم شما دسترسی پیدا کرده و آنها را نمایش دهند.

مرحله تست

 اطمینان حاصل کنید که موارد زیر را انجام دهید:

  • مطمئن شوید که محصول نیازهای امنیتی، یکپارچه سازی و کاربردی را برآورده می‌کند.
  • عملکرد ماژول‌ها را ارزیابی کنید. دقت نتایجی که سیستم برمی‌گرداند را محاسبه کنید. از گروه‌های متمرکز برای تست ماژول‌ ها و ترکیب‌های خاص استفاده کنید.
  • یک بررسی امنیتی انجام دهید. ما پیشنهاد می‌دهیم تست پویا را با فایروال های برنامه وب (web application firewalls WAF)  ادغام کنید. این کار به شما اجازه می ‌دهد تا آسیب‌ پذیری‌ها را ردیابی کرده و به محض بروز مشکل، آن را برطرف کنید.

مراحل پیاده‌ سازی نرم افزار ERP

مراحل پیاده‌ سازی نرم افزار ERP

چرخه عمر پیاده ‌سازی ERP شامل مراحل زیر است:

  1. انتخاب محصول: ERP ارزیابی و انتخاب نرم‌ افزار ERP که بهترین مطابقت را با نیازهای کسب ‌و کار دارد.
  2. برنامه ‌ریزی پروژه: تعیین اهداف، تیم پروژه، زمان‌ بندی و بودجه.
  3. تجزیه و تحلیل عدم تطابق: شناسایی و بررسی هرگونه تفاوت بین فرآیندهای کسب ‌و کار فعلی و قابلیت‌های جدید نرم ‌افزار .ERP
  4. توسعه و اجرا: سفارشی ‌سازی و تنظیم نرم‌ افزار برای رفع عدم تطابق ‌ها و ادغام با سایر سیستم ‌ها.
  5. مهندسی مجدد: بازطراحی فرآیندهای کسب‌ و کار برای به حداکثر رساندن بهره‌ وری با استفاده از. ERP
  6. تست: اطمینان از عملکرد صحیح نرم ‌افزار در شبیه ‌سازی شرایط واقعی.
  7. آموزش: آموزش کارکنان برای استفاده صحیح و مؤثر از سیستم.
  8. پیاده‌سازی: راه‌اندازی نرم‌افزار در محیط واقعی کسب‌وکار.
  9. خدمات پشتیبانی و نگهداری: ارائه خدمات پس از پیاده‌سازی برای حفظ عملکرد سیستم.

این مراحل به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به سازمان کمک کنند تا به بهترین شکل از نرم‌افزار ERP استفاده کنند و از سودآوری آن حداکثر استفاده را ببرند. هر مرحله دقت و برنامه ‌ریزی دقیقی را می‌ طلبد تا اطمینان حاصل شود که پروژه به خوبی پیش می رود.

اگر می خواهید درباره ی چرخه عمر پیاده سازی ERP بیشتر بدانید ، پیشنهاد می کنم مطلب زیر را مطالعه بفرمائید:

چرخه عمر پیاده سازی ERP – بررسی ۱۱ مدل و مراحل آنها

تکنولوژی tech stack  برای توسعه نرم‌ افزار ERP

 

Front-end

front end

HTML : بلوک سازنده اصلی است که محتوای وب را به بخش‌ها، پاراگراف‌ها، تصاویر، سرفصل‌ها، پیوندها و بلوک‌های دیگر تقسیم می‌کند.

CSS  : زبان استایل صفحه است که نحوه نمایش محتوای وب را در یک وب سایت توصیف می‌کند. با استفاده از این ابزار، یک توسعه‌دهنده می‌تواند رنگ، اندازه و فونت متن، فاصله بین پاراگراف‌ها، رنگ یا طرح پس‌زمینه، تصاویر، اندازه جدول و سایر جنبه‌های یک صفحه وب را تعریف کند.

JavaScript   :  برای ایجاد عناصر واسط کاربری اضافی مانند اسلایدرها، نقشه‌های تعاملی، ماشین حساب و انیمیشن‌های دو بعدی و سه بعدی استفاده می ‌شود.

React.js  : یک کتابخانه JavaScript  برای توسعه عناصر واسط کاربری پویا و تعاملی است. توسعه ‌دهندگان می‌توانند از این کتابخانه برای طراحی واسط کاربری یک صفحه یا یک برنامه موبایل استفاده کنند. هدف آن ارائه سرعت، سادگی و قابلیت مقیاس‌پذیری توسعه front-end است.

Angular.js  :  یک فریم ورک عالی جاوا اسکریپت است که توسط گوگل برای ساخت برنامه های تک صفحه ای پاسخگو و پویا پشتیبانی می شود.

Vue.js : یک فریم ورک JavaScript  پیشرفته برای ساخت واسط کاربری و برنامه‌های تک صفحه ای پیچیده است.

Back-end

back end

  .NET: یک پلتفرم برای ایجاد نرم‌افزارهای با کیفیت بالا، چند پلتفرمی، با عملکرد بالا و امن است؛ این امکان را به شما می‌ دهد که از چندین زبان ( C#، F#، VB و غیره)، ویرایشگرها و کتابخانه‌ها برای ایجاد اپلیکیشن های سرور سازمانی که در ویندوز سرور و لینوکس یا میکروسرویس‌های ابری در مقیاس بزرگ اجرا می شوند، استفاده کنید.

Java  : یک زبان برای برنامه‌نویسی در سمت سرور است.

Python  : یک زبان برنامه‌نویسی سطح بالا است که گاهی اوقات برای توسعه راهکارهای سمت سرور استفاده می‌شود.

پایگاه داده

database
  • MSSQL  : یک سیستم مدیریت محبوب از Microsoft برای ذخیره و مدیریت داده‌ها است.
  • PostgreSQL : یک سیستم مدیریت پایگاه داده شیء-رابطه‌ای(یک مدل داده ای که ویژگی‌هایی از مدل داده‌ای شیءگرا و رابطه‌ای را ترکیب می‌کند) است که در راهکارهای سفارشی استفاده می‌شود.
  • :  Oracle SQL یکی از بهترین پیشنهادها برای برنامه‌های مدیریت پایگاه داده شرکت ها است.
  • MongoDB  : یک سیستم مدیریت پایگاه داده NoSQL  متن باز و سند محور است که از یک زبان کوئری بدون ساختار استفاده می‌کند.
  • Azure CosmosDB  : مشابه MongoDB و SQL است، به راحتی تراکنش‌های ACID را پشتیبانی می‌کند، اما از مدل داده‌ رابطه‌ای استفاده نمی‌کند.

هزینه های توسعه نرم‌ افزار ERP

  • هزینه کلی مالکیت (Total cost of ownership TCO)شامل هزینه اولیه نرم‌افزار و هزینه‌های بعدی است
  • پیاده‌سازی: طراحی، نصب و پیکره بندی جریان کاری. برای کاهش هزینه‌ها، قبل از ساختن یک ERP  کامل، سعی کنید یک MVP راه‌اندازی کنید.
  • سفارشی‌سازی: شامل هزینه راهکارهایی است که از ابتدا به صورت سفارشی ایجاد شده‌اند.
  • آموزش: شامل هزینه سودهای از دست رفته به دلیل کاهش  زمان کارکنان در انجام وظایف اصلی است.
  • به‌روزرسانی: هزینه‌های طراحی مجدد فرآیند.
  • نگهداری: کار یک تیم IT مجرب.
  • پشتیبانی: ساعات کاری کارشناسانی که به کارمندان شما در حل مشکلات جدید کمک می‌کنند.
هزینه های توسعه ERP

در هنگام برنامه ‌ریزی بودجه، به‌خاطر داشته باشید که این هزینه با توجه به مقیاس بزرگی شرکت، عملکرد سیستم و تعداد کاربران تعیین می ‌شود. قیمت یک راهکار سفارشی می‌تواند از ۵۰،۰۰۰ دلار تا میلیون‌ها دلار متغیر باشد. بیشترین قیمتی که ارائه‌ دهندگان SaaS  شرکتی برای هر کاربر درخواست می کنند، ۴۰۰ دلار در ماه است!

اگر توسعه نرم افزار ERP را برون سپاری می کنید، قیمت‌های شرکت‌های برون سپاری مختلف را مقایسه کنید و جزئیاتی درباره تقسیم هزینه بپرسید. و توجه داشته باشید که قیمت‌های متخصصان اروپای شرقی معمولاً پایین‌تر است.

توسعه برنامه  :ERPراهکارهای شرکت های دیگر در مقابل راهکارهای سفارشی طراحی شده

در انتخاب یک  ERP، کارآفرینان با دو گزینه مواجه هستند: ایجاد یک راهکار کاملاً سفارشی که متناسب با آنها است یا خرید  راهکارهایی که توسط شرکت‌های دیگر تولید شده‌اند و بیشتر نیازهای کاربر را برآورده می‌ کنند. این راهکارها معمولاً از نظر هزینه‌ ارزان ‌تر هستند و زمان کمتری برای پیاده‌ سازی نیاز دارند. در مقابل، راهکارهای سفارشی شده، برای مسائلی که با راهکارهای معمول قابل حل نیستند، به کار می‌روند. این راهکارها برای مسائلی که نیاز به تخصص و دانش خاص دارند، مناسب هستند.

راهکارهای سفارشی امروزه محبوب ‌ترین راهکارها هستند زیرا:

  • آنها به ویژه برای مجموعه‌ای خاص از نیازها، از جمله نیازها و محدودیت‌های سازمانی، طراحی و توسعه داده شده‌اند.
  • تنظیمات سیستم برای در نظر گرفتن تمام ویژگی‌های جریان‌های سازمانی، مدیریت، استراتژی‌ها و عملیات طراحی شده است.

راهکارهای سفارشی برای شما بهینه ‌ترین راهکار است اگر:

  • می ‌خواهید به ‌صورت مستقیم به نیازهای کسب‌ و کار خود پاسخ دهید.
  • برای شما مشکلی ندارد که وقت و پول بیشتری را در توسعه نرم افزار ERP سرمایه ‌گذاری کنید تا در بلند مدت نتایج کارآمدی را دریافت کنید.
  • شما به دنبال انجام وظایف کسب‌ و کار خود با بهره وری و انعطاف‌ پذیری مطلوب برای مواجهه با چالش‌های آینده هستید.

در حالت سفارشی، توسعه نرم افزار ERP گران‌ تر است، زیرا به تیم توسعه ‌دهندگان، طراحان و تست کنندگان نیاز دارد. با این حال، برای تمامی شرکت‌ها، بدون توجه به اندازه آنها، مناسب است زیرا فروشندگان می‌توانند پلتفرم را مطابق با نیازهای خاص خود تغییر دهند.

یک سیستم کامل و آماده، اغلب انعطاف‌ پذیری و عملکرد محدودی (گاهی اوقات بیش از حد) دارد زیرا برای پاسخگویی به نیازهای کلی طراحی شده است.

این انتخاب در صورتی توجیه پذیر است که به دنبال موارد زیر باشید:

  • یک سیستم آسان برای پیاده‌ سازی بدون جریان‌ها و ساختار داده‌ای از پیش تعریف شده و هزینه‌های لایسنس اضافی
  • راه‌ اندازی و پیاده ‌سازی عملیاتی
  • زمان سریع ‌تر برای رسیدن به بازار
  • کمترین تعامل با ماژول‌های دیگر

نرم افزارهای آماده با لیست محدودی از ماژول‌ها و سفارشی ‌سازی کم، بهترین انتخاب برای کسب ‌و کارهای سنتی مانند فروش است و برای بخش پزشکی یا مالی بهترین انتخاب نیست. اینگونه راهکارهای آماده ساده اند اما قابل تغییر نیستند.

سوالات متداول

  • توسعه نرم‌ افزار ERP چیست ؟

توسعه نرم ‌افزار ERP یک فرآیند برای ساخت نرم ‌افزار برنامه ‌ریزی منابع سازمانی است که به مدیریت فرآیندهای کلیدی کسب ‌و کار کمک می ‌کند.

  • چگونه می ‌توان نرم‌افزار ERP را توسعه داد؟

شما می‌توانید با مرور راهنمای بالا، به خلاصه ی فرآیند توسعه نرم‌ افزار ERP برسید. ERP یک ابزار استراتژیک قدرتمند برای بهینه ‌سازی عملیات کسب ‌و کار برای شرکت‌های متوسط و بزرگ است که می ‌خواهند محیط کاری بهتری ایجاد کنند.

  • چه مراحلی در چرخه عمر پیاده ‌سازی ERP وجود دارد؟

مراحل چرخه عمر ERP شامل موارد زیر است اما به آن ها محدود نمی شود:

 شناسایی نیازها و برنامه‌ریزی؛ طراحی؛ توسعه؛ آزمایش؛ پیاده‌سازی و پشتیبانی، شامل کانفیگ و ‌آپدیت در صورت نیاز.

  • چه مزایایی در توسعه برنامه ERP وجود دارد؟

 از جمله مزایای توسعه نرم افزار ERP می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: بهبود فرآیندهای کسب ‌وکار و ساده‌ سازی آنها؛ افزایش قابلیت مقیاس‌ پذیری؛ گزارش‌ دهی ساده ‌تر؛ بهبود خدمات مشتری؛ کنترل پیشرفته موجودی و مدیریت کارآمد زنجیره تأمین ؛ افزایش امنیت داده؛ و سرعت بالای تصمیم ‌گیری در چارچوب استراتژی کلی شرکت.

  • چگونه یک شرکت توسعه نرم‌افزار ERP می‌تواند به شما در بهبود کسب‌ و کار کمک کند؟

با توسعه نرم افزار ERP، شما نرم‌افزاری را دریافت می‌کنید که بخشی اساسی از برنامه تحول دیجیتال شما است. با هزینه نسبتاً کم، کسب‌ و کار خود را با ابزارهایی مدرن می کنید که فعالیت های سازمان شما را متمرکز ، سازماندهی  و بهینه ‌سازی  می ‌کنند و شما کنترل کاملی بر روی عملکردهای کسب ‌و کار خود پیدا می کنید ERP. روش های ناکارآمد و فعالیت های بیش از حد پرهزینه را حذف می کند و همچنین قابلیت توسعه و اتوماسیون عمیق را فراهم می کند.

مقایسه SRE و DevOps : تفاوت ها و شباهت ها

مقایسه SRE و DevOps : تفاوت ها و شباهت ها

برای مقایسه SRE و DevOps بهتر است با قابلیت های هر کدام بیشتر آشنا شویم و سپس تفاوت ها و شباهت های SER  و DevOps  را بررسی می کنیم.

مهندسی قابلیت اطمینان سایت (SRE) و DevOps  دو رویکرد متفاوت هستند، اما هدف هر دو بهبود عملکرد نرم ‌افزار و تسریع در تحویل آن است.

DevOps  بر توسعه نرم ‌افزار و چرخه عمر برنامه تمرکز دارد، در حالی که SRE بر پایداری و قابلیت اطمینان سیستم‌ های نرم ‌افزاری تمرکز دارد.

DevOps  یک رویکرد عملی برای افزایش سرعت توسعه و تحویل نرم ‌افزار جدید است و SRE  بر فرآیندهای عملیاتی متمرکز است. هر دو شیوه اصول کلی یکسانی دارند و می‌توانند یکدیگر را تکمیل کنند.

با افزایش چشمگیر تقاضا برای خدمات آنلاین، سازمان ها به فن آوری های ابر بومی روی آوردند.  محیط های ابر بومی  (Could Native)، سبب افزایش سرعت و چابکی توسعه و عملیات نرم افزار  (DevOps) شدند.  از طرفی سرعت و چابکی، مشکلات و پیچیدگی های جدیدی را به وجود می آورد، و این در حالی بود که عملکرد و قابلیت اطمینان باید حفظ می شد.  در این جا بود که SRE وارد عمل شد.

در این مطلب به مقایسه SRE وDevOps  می پردازیم  و نحوه تعامل آنها را بررسی می کنیم.

DevOps

 DevOps یک فرایند خاص نیست، بلکه مجموعه ای از شیوه های انعطاف پذیر توسعه و تحویل نرم افزار است که شکاف بین توسعه نرم افزار و عملیات فناوری اطلاعات را از بین می برد.  هدف DevOps  توسعه و ارائه بهترین نرم‌ افزارها با سرعت بیشتر است . این هدف با استفاده از روش‌های چابک، اتوماسیون حداکثری و همگام ‌سازی تیم‌ها به جای تیم‌های جدا از هم، بدست می آید.

تیم‌ها ممکن است در روند اجرای برنامه‌های جدید، در فرایندهای دستی متداول و جزئی و چرخه‌های پیشین گیر کنند و با هم تعامل سازنده نداشته باشند. در این حالت مدیران باید تیم‌ های DevOps را در توسعه و اتخاذ روش‌هایی برای ساده‌ سازی و اتوماسیون هر چه بیشتر فرآیندها حمایت کنند.

DevOps  فقط شامل فرآیندها و اتوماسیون نمی شود بلکه رویکردی است که تیم ها را برای  مجموعه اهداف مشترک همگرا می کند.  

توسعه ‌دهندگان تمایل دارند با چابکی بیشتری برنامه را توسعه دهند، در حالی که تیم‌های عملیات تلاش می ‌کنند پایداری و  پیش ‌بینی پذیری برنامه را حفظ کنند.  هدف DevOps  این است که تیم‌ها را با وجود تفاوت های عملکردی، هماهنگ کند و اطمینان دهد که تیم ها با همکاری می توانند به اهداف خود برسند.

اگر مایلید در مورد DevOps بیشتر بدانید ، پیشنهاد می کنم مطلب زیر را مطالعه بفرمائید:

DevOps چیست؟ آشنایی با اصول DevOps به زبان ساده 

SRE

فلسفه  SRE این است که دو تیم عملیات (Operations) و توسعه ‌دهندگان (Developers) در یک تیم ترکیب شوند تا مشکلات عملیاتی سیستم ‌ها را بهبود بخشند و اطمینان از عملکرد پایدار و قابل اعتماد سیستم ‌ها را بالا ببرند. این فلسفه مبتنی بر اصول مهندسی نرم‌ افزار و شیوه‌های جدیدی است که به توسعه ‌دهندگان امکان می ‌دهد تا بهترین شیوه ‌ها و ابزارهای موجود را برای بهبود عملکرد و پایداری سیستم استفاده کنند.

SRE  اصول DevOps را برای بهبود فرایندهای عملیاتی ، از جمله  موارد زیر اعمال می کند:

  • دسترس بودن
  • کاهش تاخیر
  • بهره وری
  • مدیریت تغییرات
  • واکنش اضطراری مناسب
  • برنامه ریزی دقیق ظرفیت سیستم

SRE  تحول عملیات سنتی با استفاده از اصول مهندسی نرم ‌افزار و DevOps است تا دسترسی، عملکرد و توسعه ‌پذیری نسخه‌ها را با ایجاد انعطاف پذیری در برنامه‌ها و زیرساخت‌ها بهبود بخشد.

اگر مایلید در مورد SRE  بیشتر بدانید ، پیشنهاد می کنم مطلب زیر را مطالعه بفرمائید:

مهندسی قابلیت اطمینان سایت به چه معناست ؟ مهندسان SRE چه کاری انجام می دهند؟

شباهت های SRE و DevOps  

اگر SRE اصول مهندسی نرم افزار را در جهت عملیات DevOps اعمال می کند، منطقی است که انتظار داشته باشیم این دو مشترکات زیادی داشته باشند.

SRE  و DevOps هر دو بهبود عملکرد و پایداری سیستم ‌ها را هدف قرار می‌ دهند و از همه مهمتر، هر دو در دستیابی به اهداف توسعه نرم‌ افزار با کیفیت، قابل اعتماد و سریع کمک می‌ کنند. این دو رویکرد دارای شباهت ‌های زیر هستند:

شباهت SRE  و  DevOps
  1. تمرکز بر اتوماسیون: هر دو SRE و DevOps به اتوماسیون فرآیندها و ابزارها برای کاهش خطاها و بهبود کارایی سیستم توجه دارند.
  2. همکاری تیمی: SRE و DevOps هر دو اهمیت زیادی به همکاری تیمی و درک مسئولیت‌ ها و نیازهای تیم ‌های مختلف، برای برقراری عملکرد بهینه سیستم ‌ها می‌ دهند.
  3. مدیریت ریسک: هدف اصلی هر دو SRE و DevOps، مدیریت و کاهش ریسک‌ ها و ناهماهنگی‌ ها در فرآیندهای توسعه نرم‌ افزار و عملیات است.
  4. انعطاف ‌پذیری: SRE و DevOps هر دو به انعطاف ‌پذیری در مواجهه با تغییرات مداوم و نیازمندی‌ ها برای تسریع انتشار محصولات ، می ‌پردازند.
  5. مدیریت عملکرد: SRE و DevOps با بکارگیری معیارها و شاخص های عملکرد ، بهبود مستمر عملکرد سیستم ‌ها را ارزیابی می کنند  تا کیفیت و اطمینان از عملیات حفظ شود.

به طور کلی، این دو رویکرد هم راستا و مکمل یکدیگر هستند و بهبود فرآیندها، شفافیت و اثربخشی کاری را ترویج می‌ کنند . همچنین سبب کاهش تضاد بین تیم ها، به حداقل رساندن موانع و تحویل سریع‌تر نرم ‌افزار توسط توسعه‌ دهندگان می شوند.

تفاوت های SRE و DevOps

SRE  و DevOps دو رویکرد متفاوت برای توسعه نرم ‌افزار هستند که جریان کار را بهینه می‌ کنند، فرآیندها را خودکار می‌ کنند و ابزارها را به منظور ساخت یک محصول قابل اطمینان یکپارچه می‌ کنند. DevOps  بر روی توسعه و استقرار تمرکز دارد، در حالی که SRE با کاهش مشکلات، کیفیت را مدیریت می‌ کند.

به عبارت دیگر، DevOps  تلاش می‌ کند تا فرآیندهای توسعه نرم ‌افزار و عملیات IT را خودکارسازی و یکپارچه کند. این رویکرد سبب ایجاد همکاری تیم‌های توسعه و عملیات ‌می شود و تحویل نرم ‌افزار را شتاب می‌ دهد و کارایی کلی را بهبود می ‌بخشد. DevOps بر روی حل مشکلات توسعه و پشتیبانی از نیازهای کسب ‌و کار تمرکز دارد.

از سوی دیگر، SRE  پایداری ابزارها، روش‌ها و فرآیندهایی که کسب ‌و کارها در طول چرخه عمر محصول استفاده می ‌کنند را مدیریت می کند. این رویکرد تضمین می‌ کند که تیم‌ها محصولات و ویژگی‌های جدید را با ابزارهای پایدار ساخته و از فرآیندهایی استفاده می‌ کنند که باعث موفقیت در محیط تولید می‌ شود.SRE  بر روی کاهش مشکلات تمرکز دارد.

به علاوه، SRE یک رویکرد محدودتر و کاربردی تر برای بهبود اطمینان، پایداری و زمان انتشار محصولات تحت وب است، در حالی که DevOps یک فرهنگ سازمانی گسترده ‌تر است که بر توسعه و ادغام دائمی فرآیندها و افراد در زنجیره ارائه خدمات تاکید دارد.

به طور خلاصه، اصلی ‌ترین تفاوت بین SRE و DevOps در مواردی است که بر آن تمرکز دارند. SRE  بر روی قابلیت اطمینان و پایداری محیط تولید تمرکز دارد، در حالی که DevOps بر روی چرخه کلی نرم ‌افزار تمرکز دارد. با این حال، کسب‌ و کارها نیازی به انتخاب بین SRE و DevOps ندارند؛ آن‌ها می‌توانند از هر دو استفاده کنند.

SRE DevOps  

تضمین پایداری و قابلیت اطمینان سیستم‌ های نرم ‌افزاری در محیط تولید

 

بهبود فرآیندهای توسعه و تحویل نرم ‌افزار  به منظور همکاری توسعه‌ دهندگان و تیم‌های عملیاتی تمرکز

کاهش زمان توقف عملیات و مشکلات سیستم

 

افزایش سرعت توسعه و تحویل مستمر نرم ‌افزار با استفاده از روش‌های چابک، اتوماسیون و همکاری تیم ها هدف
ارتقاء کیفیت مدیریت با سنجش بر مبنای شاخص‌های سطح خدمت (SLI) مجموعه‌ای از روش‌هایی که هدف آن کاهش فاصلهٔ بین فرآیند توسعه نرم ‌افزار و وظایف عملیاتی است فلسفه

تکنیک‌ های DevOps را پیاده‌ سازی می کند و به عنوان یک کلاس انتزاعی از DevOps عمل می کند.

 

ادغام ابزارها و فرآیندها برای ایجاد چرخه توسعه و تحویل موثر.

حل مشکلات توسعه و پشتیبانی از نیازهای کسب‌ و کار.

 

عملکرد

SRE  چگونه از DevOps پشتیبانی می کند؟

SRE، با پیروی از رویکردهای اصلی  DevOps، به موارد زیر می‌پردازند:

  • توسعه‌ دهندگان و تیم‌های DevOps می‌توانند از نظرات و پیشنهادات SRE برای بهبود فرآیندهای توسعه استفاده کنند. به عنوان مثال، SRE ممکن است پیشنهاد دهد تست‌های عملکرد خودکار اضافه شود یا فرآیند بازبینی کد بهبود یابد. این کار باعث افزایش کیفیت و عملکرد نرم ‌افزار می‌شود.
  • SRE می‌تواند به تیم‌های DevOps کمک کند تا اهداف سطح خدمت (SLOs) را تعیین و مدیریت کنند. این اهداف می‌توانند به عنوان معیارهای دسترسی برای یک سرویس مشخص در نظر گرفته شوند.
  • SRE با استفاده از اصول مهندسی نرم ‌افزار و DevOps، دسترسی و عملکرد سرویس‌ها را بهبود می دهد. این بهبود شامل ایجاد انعطاف‌ پذیری و توسعه ‌پذیری در زیرساخت‌ها و برنامه‌ها می‌شود.

مزایا و معایب SRE و DevOps

به طور خلاصه، مزایا و معایب SRE وDevOps ، به شرایط و محیط‌های مختلف بستگی دارند. اجازه بدهید به طور خلاصه به مزایا و معایب هر کدام بپردازم:

مزایا و معایب DevOps

  • مزایا:
    • تسریع در توسعه و تحویل نرم ‌افزار DevOps: با ادغام فرآیندهای توسعه و عملیات، توسعه نرم ‌افزار را سریع‌تر می‌ کند.
    • کاهش خطاها: اتوماسیون و تست‌های مداوم باعث کاهش خطاها در محیط تولید می‌شود.
    • تسهیل در مدیریت تغییرات:  DevOps  سبب بهبود مدیریت تغییرات و انتشار‌ها می شود.
  • معایب:
    • پیچیدگی: ادغام فرآیندهای مختلف ممکن است پیچیدگی ایجاد کند.
    • نیاز به تغییر فرهنگ سازمانی:  پیاده سازی اصول DevOps نیاز به تغییر در فرهنگ و همکاری بین تیم‌ها دارد.
مزایا و معایب DevOps

مزایا و معایب SRE

  • مزایا:
    • قابلیت دسترسی بالا SRE: سبب بهبود قابلیت دسترسی سیستم‌ها می‌ شود.
    • کاهش تاخیر:  بهبود در زمان پاسخ ‌دهی به درخواست‌ها.
    • بهره‌وری:  بهبود در مصرف منابع و افزایش بهره ‌وری سیستم‌ها.
  • معایب:
    • تمرکز بر جزئیات عملیاتی: پیاده سازی SRE نیازمند توجه به جزئیات عملیاتی است که ممکن است منجر به پیچیدگی شود.
    • نیاز به تخصص SRE: نیاز به تخصص در زمینه‌های شبکه، امنیت و عملیات دارد.

به طور کلی، انتخاب بین DevOps و SRE بستگی به نیاز‌ها و محیط سازمانی دارد. هر دو رویکرد می‌توانند سبب بهبود عملکرد و قابلیت اطمینان سیستم‌ها شود .

مزایا و معایب SRE

انتخاب بین  SRE و DevOps

در انتخاب بین SRE وDevOps  در سازمان ها، باید به دقت به فاکتورهای مختلفی توجه کنیم. ابتدا، اگر در بازاری با تغییرات و توسعه سریع که سرعت توسعه در آن از اهمیت بالایی برخوردار است، فعالیت می‌کنیم، DevOps  باید انتخاب ما باشد.

 DevOps بر همکاری و اتوماسیون تاکید دارد و به تیم‌ها امکان می‌دهد به سرعت تغییرات را ایجاد کرده و قابلیت های جدید را با سرعت ارائه دهند.

 از طرف دیگر، اگر سازمان ها با سیستم‌های حیاتی سروکار دارد که قابلیت اطمینان و آپتایم سیستم برای آنها اهمیت دارد، SRE  ممکن است گزینه مناسب ‌تری باشد. SRE بر روی قابلیت اطمینان سیستم، انعطاف‌پذیری و تخصص عملیاتی تأکید دارد و تضمین می‌ کند که حتی در شرایط چالشی، سرویس بدون وقفه ارائه می‌شود.

فاکتور دیگری که باید در نظر گرفته شود، سطح تحمل ریسک در سازمان است.  DevOps  بر روی کاهش ریسک از طریق پیاده‌ سازی شیوه‌هایی مانند یکپارچه‌ سازی مداوم، آزمون‌های اتوماتیک و خطوط تولید تمرکز دارد.

در نهایت، باید توسعه ‌پذیری و پیچیدگی سیستم‌ها را در نظر بگیریم.

DevOps  با بهره‌گیری از اتوماسیون و شیوه‌های زیرساخت به عنوان کد، امکان توسعه ‌پذیری را فراهم می‌ کند که مدیریت پیاده ‌سازی‌های بزرگ کارآمد می‌شود. این نکته برای سازمان‌هایی با سیستم‌های نرم ‌افزاری پیچیده و در حال رشد بسیار مهم است.

بسیاری از سازمان هایی که قبلا از  DevOps استفاده می کردند ، اکنون برای بهینه سازی عملیات به SRE  روی آورده اند.  بهترین روش برای شروع، توسعه یک استراتژی است که شامل هر دو شیوه DevOps  و  SRE است.

به طور کلی، انتخاب بین SRE و DevOps بستگی به نیاز‌ها و محیط سازمان دارد. با ارزیابی دقیق این عوامل، می ‌توانیم تصمیمی آگاهانه بگیریم که SRE یا DevOps کدامیک با نیازها و اهداف خاص سازمان ما بهتر هماهنگ می‌شود.  در نهایت هر دو رویکرد می‌ توانند عملکرد و قابلیت اطمینان سیستم‌ ها را بهبود دهند.

پلتفرم توسعه دهنده داخلی

پلتفرم توسعه دهنده داخلی

پلتفرم توسعه دهنده داخلی (IDP) مجموعه ای جامع از ابزارها و فن آوری هایی است که با ارائه قابلیت های سلف سرویس برای وظایفی مانند پیکربندی، استقرار، تامین منابع و  بازگشت به حال قبل، توسعه دهندگان را توانمند می کند. این پلتفرم به ابزارهای توسعه و گردش کار،  ساختار یکپارچه می دهند و توسعه دهندگان به جای روبرو شدن با پیچیدگی های زیرساخت ها و فناوری اطلاعات، می توانند بر وظایف اصلی خود در توسعه نرم افزار تمرکز کنند. سازمان ها تلاش می کنند راه حل های کارآمدی را پیدا کنند که تحویل نرم افزار را تسریع کند و در نتیجه تقاضا برای پلتفرم های توسعه دهنده قوی در حال افزایش است. در این راهنمای جامع پلتفرم های توسعه دهنده داخلی برتر در سال ۲۰۲۴ را بررسی می کنیم و یک مرور کلی از ویژگی ها، عملکرد و مزایای آنها ارائه می دهیم. با به دست آوردن درک عمیق تر از این پلتفرم ها، سازمان ها می توانند تصمیمات آگاهانه ای بگیرند و در نتیجه گردش کار توسعه خود را بهینه کنند و راه را برای موفقیت بیشتر در زمینه های نرم افزاری خود هموار کنند.

یک پلتفرم توسعه دهنده داخلی چه کاری انجام می دهد؟

هدف اصلی IDP ساده سازی فرآیند توسعه نرم افزار و افزایش بهره وری توسعه دهندگان است. IDP با ارائه یک پلتفرم منسجم از ابزارها و فن آوری ها، توسعه دهندگان را قادر می سازد تا به جای درگیر شدن در چالش های مربوط به زیرساخت ها و مطابقت آنها با استانداردهای سازمان، بر ارائه ویژگی ها و راه حل های ارزشمند و نوآورانه به مشتریان خود تمرکز کنند.

پلتفرم های توسعه دهنده داخلی با ارائه یک محیط یکپارچه متناسب با نیازهای توسعه دهندگان، بار شناختی مرتبط با مدیریت ابزارها و سیستم های مختلف را کاهش می دهند و توسعه دهندگان می توانند از ایجاد مجدد چرخه توسعه نرم افزار برای هر پروژه جلوگیری کنند. مهندسی پلتفرم یک محیط یکپارچه از ابزارهای متداول را ایجاد می کند که توسعه دهندگان می توانند از آنها استفاده کنند و در نتایج کارآمدتری به مشتریان ارائه دهند. این پلتفرم با سرعت بخشیدن به زمان ورود به بازار و افزایش نوآوری، به نفع شرکت و مشتریان است.

 ۱۰ تا از بهترین پلتفرم های توسعه دهنده داخلی در سال ۲۰۲۴

Qovery  یک پلتفرم داخلی توسعه ‌دهنده

Qovery

Qovery  یک راه‌ حل نوآورانه برای ساخت پلتفرم های توسعه ‌دهنده داخلی است. این پلتفرم دارای مجموعه‌ ای از ویژگی‌ ها شامل ادغام بی نقص با ارائه‌ دهندگان اصلی ابر ، قابلیت شبیه سازی محیط ‌ها و همچنین ایجاد محیط‌ های جدید بر اساس درخواست‌ های  pull، بهینه‌ سازی هوشمند هزینه و فعال ‌سازی خودکار است که تجربه کاربری و بهره وری در هزینه ها را بهبود می‌ بخشد. با  Qovery، تیم‌ ها به راحتی می ‌توانند زیر ساخت‌ها را مدیریت کنند، برنامه ‌ها را توسعه ‌پذیر کنند و تحویل پیوسته را تضمین کنند. محیط کاربری کاربر پسند و مستندات جامع این پلتفرم، آن را برای توسعه‌ دهندگان با هر سطح تخصصی قابل دسترسی می ‌کند.  Qovery با از بین بردن پیچیدگی های مدیریت زیرساخت ها ، سازمان ها را قادر می سازد تا بر وظایف اصلی خود در توسعه تمرکز کنند.

OpsLevel

OpsLevel یک رابط کاربری یکپارچه است که به توسعه دهندگان اجازه می دهد ابزار، خدمات و سیستم های خود را از یک مکان، مدیریت کنند و دید جامعی به سرویس ها، وابستگی های آنها، و سلامت کلی سیستم ارائه می دهد. OpsLevel تجزیه و تحلیل ارزشمندی را ارائه می دهد که به تیم ها کمک می کند تا آگاهانه تصمیم بگیرند و قابلیت اطمینان سیستم را تضمین کنند. OpsLevel با رابط کاربری قوی و قابلیت های نظارت بر سیستم، سازمان ها را قادر می سازد تا به طور موثر معماری های پیچیده را مدیریت کنند و کیفیت سرویس ها را افزایش دهند.

OpsLevel یک پلتفرم داخلی توسعه دهنده
Humanitec یک پلتفرم داخلی توسعه دهنده

Humanitec 

Humanitec یک پلتفرم توسعه دهنده داخلی است که بر روی ایجاد زیرساخت های سلف سرویس برای توسعه دهندگان تمرکز دارد. Humanitec یک داشبورد یکپارچه برای مدیریت برنامه ها، محیط ها و تنظیمات در مراحل مختلف چرخه عمر توسعه فراهم می کند. با Humanitec، توسعه دهندگان به راحتی می توانند زیرساخت های خود را تعریف و مستقر کنند و وابستگی به تیم های عملیاتی را کاهش دهند. سادگی و قابلیت های اتوماسیون این پلتفرم به سازمان ها اجازه می دهد تا چرخه های تحویل نرم افزار را سریع تر کنند و همکاری بین توسعه دهندگان و تیم های عملیاتی را بهبود بخشند.

Coherence 

Coherence  یک پلتفرم PaaS است که یک پلتفرم از چرخه کامل توسعه نرم افزار را فراهم می کند و امکان توسعه، تست و استقرار برنامه های وب full-stack را فراهم می کند و از چرخه عمر  توسعه نرم افزار به طور کامل پشتیبانی می کند. همچنین قابلیت مدیریت پایگاه داده ها و سایر منابع ابر در انواع محیط ها را فراهم می کند (dev/Cloud IDE, staging/ephemeral branch previews, & production).

Coherence یک پلتفرم داخلی توسعه دهنده
Mia Platform یک پلتفرم داخلی توسعه دهنده

Mia Platform

Mia Platform یک مرکز توسعه دهنده است که چرخه عمر برنامه های Cloud-Native را مدیریت می کند و چرخه ی Dev و Ops را ساده می کند. همچنین یک بازار پر از کامپوننت های plug-and-play  را برای سرعت بخشیدن به ساخت پلتفرم دیجیتال فراهم می کند. در میان محصولات آن، Mia-Platform Console یک سازنده پلتفرم است که فرآیندهای توسعه را صنعتی می کند، ایجاد معماری های مایکروسرویس را تسریع می کند و تجربه توسعه دهنده (DevX) را بهبود می بخشد.

Portainer 

Portainer یک ابزار منبع باز است که به کاربران اجازه می دهد تا یک پورتال مدیریتی را راه اندازی، پیکربندی و اداره کنند . این ابزار به تیم ها کمک می کند تا با مهارت هایی که دارند، بیشترین بهره وری را از Kubernetes داشته باشند. با Portainer، شما می توانید هر Orchestrator (یک نرم‌افزار یا ابزار است که وظیفه مدیریت و کنترل منابع و فرآیندهای مختلف در یک سیستم پیچیده را بر عهده دارد) را، در cloud  و یا در edge ، در یک رابط کاربری واحد مدیریت کنید.

Portainer یک پلتفرم داخلی توسعه دهنده
Appvia یک پلتفرم داخلی توسعه دهنده

Appvia 

Appvia یک پلتفرم زیرساخت ابری سلف سرویس است که برای ساده سازی فرآیندهای تحویل نرم افزار طراحی شده است. Appvia  مجموعه جامعی از ویژگی ها را ارائه می دهد، از جمله استقرار خودکار، مدیریت زیرساخت ها و ادغام با ارائه دهندگان اصلی ابر. Appvia به ارائه راه حل هایی اختصاص داده شده است که تحویل ابر عمومی را ساده و امن می کند. این راه حل سازمان ها را قادر می سازد تا با اطمینان به ابر پیش بروند و از راه حل هایی که Kubernetes را امن، مقرون به صرفه و توسعه پذیر می کند، استفاده کنند.

Argonaut

Argonaut یک پلتفرم استقرار سلف سرویس است که بر ساده سازی گردش کار پیچیده توسعه، تمرکز دارد. Argonaut در سال ۲۰۲۱ با ماموریت خودکار سازی گردش کار استقرار در ابر، تاسیس شد. Argonaut با قابلیت های سلف سرویس وظایفی مانند پیکربندی، استقرار و مدیریت برنامه، توسعه دهندگان را توانمند می کند. Argonaut.dev شامل ویژگی هایی مانند تست خودکار و یکپارچه سازی مداوم است و این یک انتخاب ارزشمند برای سازمان هایی است که به دنبال بهینه سازی فرآیندهای توسعه نرم افزار خود هستند.

Argonaut یک پلتفرم داخلی توسعه دهنده
Nullstone یک پلتفرم داخلی توسعه دهنده

Nullstone

Nullstone یک پلتفرم توسعه دهنده داخلی است که بر مدیریت زیرساخت های سلف سرویس تاکید دارد. Nullstone یک داشبورد یکپارچه برای مدیریت برنامه ها و محیط ها ارائه می دهد و چرخه عمر توسعه را ساده می کند. Nullstone.io شامل ویژگی های اتوماسیون و نظارت قوی است که سازمان ها را قادر می سازد تا به چرخه های تحویل سریع تر نرم افزار دست یابند و خدماتی با کیفیت بالا ارائه دهند . Nullstone همکاری بین تیم های توسعه و عملیات را افزایش می دهد و نوآوری و کارایی را در توسعه نرم افزار تسهیل می کند.

Mogenius 

Mogenius یک پلتفرم توسعه دهنده داخلی است که برای سرعت بخشیدن به روند تحول دیجیتال برای شرکت ها طراحی شده است. بر خلاف بسیاری از پلتفرم های دیگر که تنها بر استقرار یا تست تمرکز می کنند، Mogenius مجموعه ای کامل از سرویس ها را ارائه می دهد که کل چرخه عمر توسعه نرم افزار را پوشش می دهد. از نمونه سازی سریع تا استقرار تولید در مقیاس کامل، هدف Mogenius ارائه یک مرکز کامل برای تمام نیازهای توسعه می باشد.

Mogenius یک پلتفرم داخلی توسعه دهنده

ویژگی های پلتفرم توسعه دهنده داخلی مناسب

هنگامی که می خواهید بهترین پلتفرم توسعه دهنده داخلی را برای سازمان خود انتخاب کنید، ارزیابی و مقایسه پلتفرم های برجسته بر اساس فاکتورهای مختلف ضروری است. برای تصمیم گیری آگاهانه جنبه های زیر را در نظر بگیرید:

ویژگی های پلتفرم توسعه دهنده داخلی

توسعه پذیری

توسعه پذیری هر پلتفرم نشان دهنده توانایی آن پلتفرم برای پاسخگویی به تقاضای رو به رشد سازمان است. در نظر داشته باشید که آیا این پلتفرم می تواند رشد آینده سازمان شما را در خود جای دهد و از افزایش حجم کار بدون به خطر انداختن عملکرد پشتیبانی کند یا خیر.

قابلیت های ادغام و یکپارچه سازی

گزینه های ادغام ارائه شده توسط هر پلتفرم را بررسی کنید و در نظر بگیرید که با چه کیفیتی با ابزارها، فن آوری ها و زیرساخت های موجود شما ادغام می شود. به دنبال پلتفرم هایی باشید که ادغام یکپارچه و قابلیت همکاری را فراهم می کنند، زیرا یکپارچه سازی، فرآیند توسعه را ساده می کند و همکاری را افزایش می دهد.

سهولت استفاده

تجربه کاربر و رابط کاربری هر پلتفرم را ارزیابی کنید. یک پلتفرم کاربر پسند، زمان یادگیری را برای توسعه دهندگان کاهش می دهد و به آنها اجازه می دهد تا به سرعت با محیط جدید سازگار شوند. به دنبال پلتفرم‌ هایی با رابط کاربری قابل فهم، مستندات جامع و دارای ویژگی‌های مهم برای توسعه ‌دهندگان باشید تا برای کار با سیستم تجربه‌ ی آسانی را تضمین کنید.

امنیت و انطباق با قوانین

ویژگی های امنیتی و استانداردهای انطباق پشتیبانی شده توسط هر پلتفرم را بررسی کنید. حفاظت از داده ها، کنترل دسترسی و قابلیت های رمزگذاری باید برای اطمینان از محرمانه بودن، یکپارچگی و در دسترس بودن برنامه ها و داده های ارزیابی شود. همچنین استانداردهای ارائه شده باید قوانینی را که سازمان باید به آنها پایبند باشد، پوشش دهد.

هزینه

مدل های قیمت گذاری و ساختارهای صدور لایسنس پلتفرم ها را مقایسه کنید. هزینه کلی مالکیت، همچنین هزینه های اضافی مانند آموزش، پشتیبانی و الزامات زیرساختی را در نظر بگیرید. خدمات ارائه شده توسط هر پلتفرم را در مقایسه با هزینه آن ارزیابی کنید و آن را با بودجه سازمان خود هماهنگ کنید.

هماهنگی با نیازهای خاص سازمان

ارزیابی کنید که هر پلتفرم چقدر با نیازهای توسعه ‌ی سازمان شما همخوانی دارد. برخی پلتفرم‌ها ممکن است برای انواع خاصی از برنامه‌ ها، معماری ‌ها یا روش ‌های توسعه مناسب ‌تر باشند. نیازهای منحصر به فرد سازمان خود را در نظر بگیرید و پلتفرمی را انتخاب کنید که به بهترین وجه این نیازها را برطرف کند.

پشتیبانی و مستندات

سطح پشتیبانی ارائه شده توسط فروشنده پلتفرم را در نظر بگیرید. به دنبال پلتفرم هایی با پشتیبانی قوی از جمله پاسخ های به موقع به پرسش ها، دسترسی به پایگاه های دانش و اجتماع های فعال توسعه دهندگان، بگردید. مستندات جامع و آموزش ها نیز منابع ارزشمندی هستند که می توانند در رفع مشکلات و بهره گیری بیشتر از قابلیت های پلتفرم کمک کنند.

نظرات و انتقادات کاربران

نظرات و بازخورد سازمان هایی که از پلتفرم استفاده می کنند را بررسی کنید. این نتایج می تواند بینش ارزشمندی را در مورد تجربیات واقعی سایر توسعه دهندگان و سازمان ها ارائه دهد. برای به دست آوردن یک دیدگاه متعادل نظرات مثبت و منفی را در کنار هم در نظر بگیرید.

نتیجه

انتخاب صحیح پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی امری بسیار مهم در افزایش بهره ‌وری و کارایی تیم‌های توسعه نرم ‌افزاری است. پلتفرم‌های معرفی شده در این راهنمای جامع، مجموعه ‌ای از ویژگی‌ها، قابلیت‌ ها و مزایا را ارائه می ‌دهند که به نیازهای متنوع سازمان ‌ها پاسخ می دهند. با ارزیابی نقاط قوت، ضعف‌ها و ویژگی‌های منحصر به ‌فرد هر پلتفرم، سازمان‌ها می ‌توانند انتخاب آگاهانه ای داشته باشند که با نیازهای خاص آن ها هماهنگ باشد. با بهره گیری از پلتفرم‌ های توسعه ‌دهنده داخلی از توانمندی کامل تیم‌های توسعه ‌ی خود بهره مند شوید.

اگر مایلید در مورد پلتفرم های توسعه دهنده داخلی بیشتر بدانید، پیشنهاد می کنم مقاله ی زیر را مطالعه بفرمایید:

پلتفرم‌ های  توسعه‌ دهنده داخلی باعث شتاب دهی در نوآوری می شود 

مقایسه پلتفرم و پورتال توسعه دهنده داخلی

مقایسه پلتفرم و پورتال توسعه دهنده داخلی

در سال های اخیر دو اصطلاح  “پلتفرم توسعه دهنده داخلی ” (IDP) و “پورتال توسعه دهنده داخلی ”  در دنیای توسعه نرم افزار رایج شده اند. این اصطلاحات اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند و منجر به سردرگمی می شوند. در این مقاله هدف ما مقایسه پلتفرم و پورتال توسعه دهنده داخلی و  برجسته کردن اهمیت آنها در مهندسی نرم افزار مدرن است.

پلتفرم توسعه دهنده  داخلی  چیست؟

IDP به عنوان ستون فقرات یک تیم مهندسی عمل می کند و یک جعبه ابزار برای ساخت، تست و استقرار برنامه ها ارائه می دهد. هدف آن به حداقل رساندن پیچیدگی ها و سرعت بخشیدن به چرخه عمر توسعه نرم افزار (SDLC) است.

ویژگی های یک پلتفرم توسعه دهنده داخلی

معرفی چند پلتفرم توسعه دهنده داخلی 

  • Qovery: با ارائه مسیرهای هموار و آسان به تولید و تست نرم افزار کمک می کند و با ارائه محیط های پویا و بینش های عملی باعث بهبود نرم افزار می شود.
  • Coherence: در یکپارچه سازی سیستم های مختلف در یک پلتفرم واحد تخصص دارد.
  • Appvia: بر خودکار سازی فن آوری های بومی ابر تمرکز دارد.

پورتال توسعه دهنده داخلی چیست؟

پورتال  توسعه دهنده داخلی به عنوان رابط کاربری یا front-end  برای پلتفرم داخلی  توسعه دهنده (IDP) عمل می کند. این پورتال اجازه می دهد تا توسعه دهندگان با ابزارهایی که IDP فراهم می کند ارتباط برقرار کنند.

ویژگی های یک پلتفرم توسعه دهنده داخلی

 معرفی چند پورتال توسعه دهنده  داخلی 

  • Backstage: یک پورتال منبع باز است که ابزار، خدمات و مستندات زیرساخت را متمرکز می کند.
  • Port: یک رویکرد بدون کد برای ایجاد رابط توسعه دهنده سفارشی شده در فرآیند توسعه نرم افزار ارائه می دهد.
  • Cortex: بینش مبتنی بر داده را برای پشتیبانی بهتر از تصمیمات مهندسی فراهم می کند.

ارتباط بین پلتفرم و پورتال توسعه دهنده داخلی 

پورتال توسعه دهنده داخلی به عنوان رابط کاربری پلتفرم توسعه دهنده داخلی عمل می کند و به توسعه دهندگان امکان انجام عملیات سلف سرویس و دید کلی نسبت به زیرساخت را می دهد. پورتال اغلب به یک API پلتفرم تکامل می یابد و یک رابط کاربری یکپارچه برای تعاملات مختلف ارائه می دهد.

ویژگی ها پورتال توسعه دهنده داخلی  پلتفرم توسعه دهنده داخلی 

هدف اولیه

 

به عنوان یک رابط برای پلتفرم عمل می کند و تجربه بهتری را برای کاربر فراهم می کند.

چرخه عمر توسعه نرم افزار را ساده و خودکار می کند.

 

استفاده کنندگان توسعه دهندگان، DevOps، تیم های عملیاتی توسعه دهندگان، DevOps، مهندسان پلتفرم

ویژگی های کلیدی

 

ویژگی های UI/UX، کاتالوگ نرم افزار، اقدامات سلف سرویس

زیرساخت های خودکار، خطوط لوله CI/CD، مدیریت منابع

 

تعامل کاربر از طریق یک رابط گرافیکی از طریق API ها و دستورات CLI

ادغام

 

به‌ صورت آزاد، می‌ تواند در بالای یک پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی لایه ‌بندی شود کاملاً با منابع و خدمات ابری زیرساخت یکپارچه شده است

شفافیت

 

دید و کنترل بهتری بر زیرساخت ها ارائه می دهد دید محدودی را به زیرساخت های زیربنایی ارائه می دهد

سفارشی سازی

 

محدود به سفارشی سازی UI/UX سطح بالایی از سفارشی سازی از نظر زیرساخت
قابلیت های سلف سرویس متوسط؛ توسط رابط کاربری هدایت می شود، اما ممکن است برای ویژگی های جدید به پشتیبانی داخلی نیاز داشته باشد بالا؛ زیرساخت های خودکار به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا با حداقل تداخل مستقر شوند
بررسی های کیفیت و انطباق معمولاً به مداخله دستی یا ابزار اضافی نیاز دارد به طور کلی خودکار و در پلتفرم تعبیه شده است

مقیاس

 

بسته به پلتفرم داخلی که روی آن لایه بندی شده است، ممکن است به ملاحظات مقیاس بندی نیاز داشته باشد

مطابق با نیازهای سازمان ساخته شده است

 

مثال ها

 

Backstage, Port, Cortex Qovery، Coherence، Appvia

 

نتیجه

یک پورتال توسعه دهنده داخلی،  پلتفرم  توسعه دهنده داخلی را تکمیل و تقویت می کند. در حالی که پلتفرم  توسعه دهنده داخلی به عنوان موتور داخلی عمل می کند و مسیرهای هموار و ساده برای تولید و بینش های عملی را ارائه می دهد،  پورتال توسعه دهنده داخلی  به عنوان رابط کاربری  و front-end عمل می کند و تعامل را تسهیل می کند و یک دید کلی به فرآیند توسعه ارائه می دهد.  هر دوی آن ها در کنار هم، باعث بهره وری در فرآیندهای توسعه نرم افزار می شوند، استانداردهای کنترل کیفیت را حفظ می کنند و فرآیندهای توسعه نرم افزار را ساده می کنند.

برای آشنایی بیشتر در مورد پلتفرم توسعه دهنده داخلی و پورتال توسعه دهنده داخلی می توانید مطالب زیر را مطالعه بفرمایید:

پلتفرم توسعه دهنده داخلی 

پورتال توسعه دهنده داخلی 

پلتفرم‌ توسعه‌ دهنده داخلی باعث شتاب دهی در نوآوری می شود

پلتفرم‌ توسعه‌ دهنده داخلی باعث شتاب دهی در نوآوری می شود

پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی  (Internal Developer Platform) مجموعه‌ ای از ابزارها و فناوری‌ ها است که به توسعه‌ دهندگان امکانات سلف سرویس برای ساخت، تست و استقرار برنامه‌ ها را فراهم می‌ کند.  IDPها می‌ توانند به بهبود بهره ‌وری توسعه‌ دهندگان، کاهش اصطکاک و ساده ‌سازی چرخه توسعه نرم‌ افزار کمک کنند. این یک جزء از مهندسی پلتفرم است که با تجمیع جنبه‌ های مختلف توسعه، وظایف روزانه تیم‌ های توسعه را موثرتر، ساده ‌تر و همکارانه ‌تر می‌ کند.

تیم‌ های توسعه ‌نرم ‌افزار باید تحول دیجیتال را بدون افزایش بودجه یا افزایش نیروی کار تسریع کنند . این موضوع باعث تمرکز قابل توجهی بر روی مهندسی پلتفرم شده است که به توسعه‌ دهندگان مجموعه ‌ای از ابزارها و کامپوننت های قابل استفاده مجدد را برای ایجاد نرم‌ افزار با کمترین تلاش دستی ارائه می ‌دهد.

 سازمان‌ها استفاده خود را از میکروسرویس‌ها، Kubernetes  و معماری‌های multi-cloud افزایش داده‌اند و این مسئله بار کاری مهندسان را افزایش داده است، زیرا این اکوسیستم‌ها پیچیدگی ایجاد می کنند، عناصر بیشتری را به پشته تکنولوژی اضافه می کنند و تعداد ابزارها و پلتفرم‌هایی که توسعه‌ دهندگان به آن‌ها نیاز دارند را افزایش می ‌دهند و آن ها را ملزم به پیکربندی انواع زیرساخت های مختلف می کند. در نتیجه، روند وقت ‌گیر و پیچیده ‌تری برای اعضای تیم ایجاد می شود.

یک پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی  (IDP) این چالش‌ها را رفع می ‌کند و به توسعه‌ دهندگان یک محیط یکپارچه ارائه می ‌دهد که از طریق آن می ‌توانند به ابزارها و قابلیت ‌های مورد نیاز برای استقرار کد‌های موجود و جدید دسترسی پیدا کنند و تمامی سرویس ها و کامپوننت هایی که مسئولیت آن‌ها را به عهده دارند، مدیریت کنند.

اهمیت پلتفرم توسعه دهنده داخلی 

امروزه سازمان‌های مدرن، به ویژه آن‌هایی که با چند تیم توسعه سروکار دارند، با چالش‌های متعددی روبرو هستند، از جمله مدیریت ابزارهای متنوع و تعیین شیوه‌های استاندارد بدون به خطر انداختن امنیت.

همانطور که مشتریان یک بانک در هنگام واریز وجه نیازی ندارند که به تمام مواردی که در لایه پشتیبانی انجام می ‌شود فکر کنند، یک پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی (IDP) یک پوشش را در اطراف زیرساخت‌های توسعه قرار می ‌دهد. توسعه‌ دهندگان می ‌توانند تمرکز خود را فقط بر روی نوشتن و تایید کد قرار دهند و نگران ساخت محیط ‌های استیجینگ و مقابله با فرآیندهای پیچیده استقرار نباشند. به عبارت دیگر، توسعه‌ دهندگان می ‌توانند بیشتر وقت خود را صرف ایجاد ویژگی ‌های جدید کنند و وقت کمتری را برای نوشتن اسکریپت‌ ها صرف کنند.

این رویکرد همچنین به توسعه‌ دهندگان کمک می ‌کند تا کیفیت و امنیت خدمات خود را بهبود بخشند، بدون این که وقت زیادی را برای تست صرف کنند. از طریق یک  IDP، به عنوان بخشی از یک پلتفرم مدرن تحویل نرم‌ افزار ، تیم‌ های مهندسی می ‌توانند فرآیندهای تست خودکار و بهترین روش‌ها را در پایپ لاین تحویل قرار دهند تا اطمینان حاصل شود که تمامی نسخه‌های جدید با معیارهای کلیدی عملکرد(KPI)  مطابقت دارند و قبل از ورود به محیط تولید ، موارد آسیب‌ پذیر از بین رفته اند. همچنین روحیه و اعتماد تیم توسعه‌ دهنده افزایش می یابد، زیرا می ‌توانند کد را سریع تر و با اطمینان بیشتری تولید کنند.

از آنجایی که با وجود پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی نیاز به آموزش و تسلط بر ابزارها و فرآیندهای کمتری است، ورود اعضای جدید تیم آسان ‌تر می‌ شود، همچنین توسعه‌ دهندگان می‌ توانند کد خود را راحت تر و سریع تر ایجاد ، تأیید، تست و ارتقاء دهند. با شناخت گسترده ‌تر این مزایا، Gartner  تخمین می‌ زند که تا سال ۲۰۲۵، ۷۵٪ از سازمان‌ ها ، پلتفرم‌ های توسعه ‌دهنده خودکار را ارائه خواهند داد تا تجربه توسعه‌ دهندگان را بهبود بخشند  و نوآوری در محصولات را شتاب دهند.

ویژگی های پلتفرم‌ توسعه ‌دهنده داخلی (IDP)

پلتفرم‌ توسعه ‌دهنده داخلی  (IDP) شامل ویژگی‌های متنوعی هستند، از جمله:

  • ایجاد و مدیریت محیط های توسعه سلف سرویس:  توسعه‌ دهندگان می‌توانند از IDP  برای ایجاد محیط‌ های توسعه جدید بر اساس تقاضا استفاده کنند، بدون نیاز به پشتیبانی IT در نتیجه در زمان توسعه‌ دهندگان صرفه‌ جویی می شود و تنش های کاری کم می شود.
  • ابزارها و گردش کاری توسعه استاندارد: IDP  می‌تواند به توسعه‌ دهندگان مجموعه استانداردی از ابزارها و گردش های کاری ارائه دهد. در نتیجه به بهبود کیفیت و پیوستگی توسعه کد کمک می کند.
  • ابزارهای اتوماسیون: IDP می ‌تواند بسیاری از وظایف تکراری مرتبط با توسعه نرم‌ افزار را اتوماتیک کند، مانند مرور کد، تست و پیاده‌ سازی. در نتیجه توسعه‌ دهندگان می توانند به کارهای خلاقانه ‌تر بپردازند.
  • ابزارهای همکاری: IDP  می‌ تواند به توسعه‌ دهندگان ابزارهایی برای همکاری با یکدیگر و تیم‌های دیگر، مانند مدیران محصول، طراحان و مهندسان  QA، ارائه دهد. در نتیجه به بهبود کارایی و کارآمدی فرآیند توسعه نرم‌ افزار کمک می کند.
ویژگی های پلتفرم داخلی توسعه دهنده

 جذب توسعه‌ دهندگان

در حالی که  تنها ۱۸ ماه از ایجاد IDP‌ها می گذرد، انتظارات توسعه‌ دهندگان از آن‌ ها به شدت افزایش یافته است. توسعه‌ دهندگان به تجربه‌ ای کاملاً پویا و سلف سرویس نیاز دارند تا بتوانند به سرعت و به راحتی ابزارها و قابلیت ‌های مورد نیاز برای استقرار کد خود را پیدا کنند و پروژه‌ی بعدی را شروع کنند. بنابراین، تیم‌ های مهندسی پلتفرم باید اطمینان حاصل کنند که IDP آن‌ها شامل فهرستی از خدمات و مستنداتی است که در سازمان وجود دارد. این فهرست به آن‌ها کمک می‌کند تا بدون جستجوی گسترده‌ از قابلیت‌ های موجود بهره مند شوند و در جریان  توسعه پروژه قرار بگیرند، بدون این که منتظر پشتیبانی تیم دیگری باشند.

یک پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی  (IDP) همچنین باید امکان اتوماسیون فرآیندهای ساده را فراهم کند، مانند ایجاد یک محیط پیش ‌تولید جدید و ارائه قالب‌ های نرم‌ افزاری که نیاز به ایجاد تیکت برای فرآیندهای تکرار پذیر مانند اجرای تست‌ ها را از بین ببرد. این قابلیت‌ ها با استفاده از امتیازهای عملکردی که به توسعه‌ دهندگان اجازه می ‌دهد کیفیت سرویس های خود را در مقایسه با  KPI‌های تعیین ‌شده اندازه ‌گیری کنند، تقویت می شوند. این امکان به توسعه‌ دهندگان کمک می ‌کند تا به سرعت هر مشکل عملکردی یا آسیب ‌پذیری احتمالی را شناسایی کنند.

تیم‌ های مهندسی پلتفرم باید به این نکته توجه کنند که توسعه ‌دهندگان اغلب ابزارها و فرآیندهایی که به آن‌ ها عادت دارند را ترجیح می دهند. بنابراین، مهم است که یک IDP به طور یکپارچه در زنجیره‌ی ابزارهای توسعه‌ دهندگان ادغام شود. سازمان‌ها نیز برای تامین امنیت باید دسترسی توسعه‌ دهندگان را به قابلیت ها و داده‌ هایی که برای تکمیل کار خود نیاز دارند، محدود کنند.

مزایای پلتفرم‌ توسعه ‌دهنده داخلی (IDP)

  • IDP پلی بین توسعه و عملیات

 DevOps، بر هماهنگی بین توسعه و عملیات تأکید دارد.  IDP محیطی را ایجاد می‌ کند که در آن نرم‌ افزار می ‌تواند به صورت هماهنگ توسعه داده شود، تست و پیاده‌سازی شود و اصول DevOps  را در برگیرد.

یک پلتفرمIDP  مناسب به تمامی موارد امنیت، رعایت مقررات، قابلیت‌های ادغام و مجموعه ابزارهای به روز می‌ پردازد. همانطور که سازمان‌ها در مسیر تبدیل دیجیتال قدم می ‌گذارند، IDP  به عنوان یک همراه ضروری، راهنما و تسهیل کننده در این مسیر ظاهر می‌شود.

  • یکپارچه سازی

یکی از مزایای قابل توجه پلتفرم‌ های توسعه ‌دهنده داخلی  (IDP)، متمرکز سازی آن‌ها است. امروزه با وجود تعداد زیادی از ابزارها و پلتفرم های در دسترس ، ممکن است توسعه‌ دهندگان در انتخاب ابزارها و پلتفرم های مناسب سردرگم شوند. IDP این مشکل را با ارائه یک پلتفرم یکپارچه که ابزارها و خدمات ضروری را به همراه دارد حل می‌ کند. این یکپارچه سازی اطمینان می ‌دهد که بدون توجه به اندازه یا مکان تیم، هر توسعه ‌دهنده دسترسی یکنواختی به منابع مورد نیاز خود خواهد داشت. اما این مسئله فقط در مورد سهولت کار نیست؛ بلکه یک مساله راهبردی است. با داشتن یک مخزن واحد و یکپارچه از ابزارها و سرویس ها، سازمان‌ ها می‌ توانند اختلافات را کم کنند و به یک چرخه توسعه هماهنگ‌ تر و منسجم تر دست یابند.

  • قابلیت گسترش

یکی از ویژگی‌ های جذاب IDP‌های مدرن، قابلیت گسترش آن‌ ها است. همانطور که فناوری تکامل می یابد، ابزارها و سرویس هایی که توسعه‌ دهندگان به آن‌ها نیاز دارند نیز تغییر می کنند. یک پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی  قوی با توجه به آینده ساخته می‌ شود و قابلیت‌ های یکپارچه سازی بدون نقص را ارائه می ‌دهد. این به این معناست که هرگاه ابزارهای جدید ایجاد شوند یا نیازهای سازمان تغییر کند، IDP  قابل تطبیق است و تضمین می ‌کند که توسعه‌ دهندگان همیشه به منابع پیشرفته دسترسی داشته باشند. با فراهم کردن افزونه ‌ها و ادغام ‌های آسان، IDP‌ها اطمینان می‌ دهند که سازمان ‌ها با وجود تغییرات مداوم فناوری ، آماده و چابک  باقی می ‌مانند.

مزایای پلتفرم‌ های توسعه داخلی (IDP)

مواردی که برای پذیرش پلتفرم‌ توسعه ‌دهنده داخلی(IDP) باید در نظر گرفت

در ادامه به برخی از عواملی که هنگام پذیرش یک پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی  (IDP)، باید در نظر گرفته شوند، پرداخته ‌ایم:

  1. راه‌ حل ‌های امن و سازگار: اطمینان حاصل کنید که IDP مجموعه‌ ای از ابزارها و کامپوننت های تأیید شده را ارائه می ‌دهد که برای حمایت از توسعه‌ دهندگان توسط تیم‌های عملیاتی ضروری است. این IDP   باید متمرکز و منسجم باشد و با استانداردهای صنعتی در زمینه امنیت و حاکمیت هماهنگ باشد.
  2. تجربه توسعه‌ دهنده: یک IDP  پیشرو علاوه بر ارائه ابزارها باید توسعه‌ دهندگان را توانمند ‌کند، منابع یادگیری موجود را تقویت کند و به جامعه از طریق به اشتراک‌گذاری دانش کمک ‌کند.
  3. خود مدیریتی و نگهداری: ارزیابی کنید که IDP چگونه خود مدیریتی را برای تیم‌ ها  تسهیل می ‌کند و آن‌ها را قادر می ‌سازد سرویس ‌ها و برنامه ‌های نرم‌ افزاری را بر بستر ابر ایجاد کنند.
  4. پشتیبانی و به‌ روز رسانی‌ ها: اطمینان حاصل کنید که ارائه‌ دهنده IDP به صورت مداوم خدمات پشتیبانی را ارائه می دهد ، به ویژه زمانی که تیم ها درگیر رفع بحرانی باگ ها یا افزودن ویژگی‌های جدید هستند. این پلتفرم باید یک هاب باشد تا تیم‌ها به آخرین نسخه‌های ابزارها، مستندات معماری و منابع مهم دسترسی داشته باشند.
  5. پتانسیل ادغام و یکپارچه سازی: بررسی کنید که آیاIDP  از ادغام آسان ابزارها و خدمات جدید پشتیبانی می ‌کند یا خیر. توسعه پذیری اهمیت دارد و این پلتفرم باید محیط یکپارچه ‌ای را فراهم کند که منابع، استانداردها و نقش ‌آفرینان مختلف را در فرآیند توسعه به هم متصل کند.
چالش های پلتفرم داخلی توسعه دهنده

شروع کار با یک پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی

پیاده سازی IDP یک حرکت استراتژیک است که نیاز به برنامه ریزی و اجرای دقیق دارد. در اینجا یک راهنمای گام به گام برای شروع   را شرح می دهیم :

  1. ارزیابی نیازها: با ارزیابی نیازهای توسعه سازمان خود شروع کنید. عواملی مانند اندازه تیم ، پیچیدگی برنامه های و پشته تکنولوژی موجود خود را در نظر بگیرید. این ارزیابی شما را در انتخاب راه حل IDP راهنمایی خواهد کرد.
  2. انتخاب IDP درست: راه حل های مختلف IDP مانند  وجود دارد که هر کدام دارای مجموعه ای از ویژگی ها و قابلیت های منحصر به فرد هستند. IDP را انتخاب کنید که با اهداف و الزامات فنی سازمان شما هماهنگ باشد. عوامل کلیدی که باید در نظر بگیرید شامل توسعه پذیری، قابلیت های ادغام و سهولت استفاده است.
  3. راه اندازی اولیه: هنگامی که یک IDP را انتخاب کردید، وقت آن است که پلتفرم را راه اندازی کنید. این راه اندازی شامل پیکره بندی نقش های کاربر و مجوزها و ادغام آنها با ابزارها و زیرساخت های توسعه موجود است. اطمینان حاصل کنید که IDP با پشته فناوری موجود شما به صورت یکپارچه ادغام شود.
  4. آموزش کارکنان: تیم های توسعه خود را در مورد نحوه استفاده موثر از IDP آموزش دهید. اطمینان حاصل کنید که کارکنان از ویژگی های پلتفرم برای ساده سازی گردش کار خود استفاده می کنند. یک فرآیند ساختار یافته برای پذیرش موفقیت آمیز IDP بسیار مهم است.
  5. سفارشی سازی: IDP را با توجه به نیازهای خاص سازمان و متناسب با فرآیندهای توسعه و بهترین شیوه های خود تنظیم و سفارشی کنید. این مرحله برای به حداکثر رساندن مزایای پلتفرم و اطمینان از اینکه با نیازهای منحصر به فرد شما هماهنگ است، بسیار مهم است.
  6. استقرار: IDP را به تدریج اجرا کنید و با یک پروژه آزمایشی یا یک تیم کوچک شروع کنید. نظارت بر عملکرد آن و جمع آوری بازخورد از کاربران برای پیشرفت ضروری است. این رویکرد مرحله ای، اختلالات را به حداقل می رساند و به شما اجازه می دهد تا پلتفرم را تنظیم کنید.
  7. توسعه: همانطور که سازمان شما اعتماد لازم نسبت به IDP را به دست می آورد، استفاده از آن را در تیم های توسعه خود گسترش دهید. به طور مداوم تاثیر آن را ارزیابی کنید و در صورت لزوم تنظیمات را انجام دهید. توسعه پذیری IDP یک عامل کلیدی در تامین نیازهای توسعه رو به رشد شما است.

نتیجه‌ گیری

مهندسی پلتفرم یک رویکرد فناوری در حال ظهور است که هدف آن افزایش سرعت تحویل برنامه‌ها و بهبود نرخ تولید است. این رویکرد بر بهبود تجربه توسعه‌ دهنده و بهره‌ وری تمرکز دارد و با ارائه قابلیت‌های سلف سرویس به همراه عملیات زیرساخت‌های خودکار، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است.

پلتفرم‌ توسعه ‌دهنده داخلی در نحوه‌ ی رویکرد سازمان ‌ها به توسعه نرم‌ افزار تغییر اساسی داده اند. با قابلیت متمرکز ‌سازی، گستردگی و ارائه یک مجموعه ابزار استاندارد، IDP  در حال تبدیل شدن به یک نیاز ضروری است. همانطور که سازمان‌ ها در دنیای دیجیتال پیشرفت می کنند، انتخاب مناسب  IDP  می ‌تواند سازمان ها را به سمت نوآوری هدایت کند. IDP فقط انتخاب یک تکنولوژی نیست؛ بلکه یک حرکت استراتژیک برای بهینه سازی فرایندهای توسعه است. با ارزیابی نیازهای خود، انتخاب پلت فرم مناسب و سفارشی کردن آن برای تناسب با سازمان خود شروع کنید. چالش ها را به عنوان فرصت هایی برای رشد در اغوش بگیرید و همیشه به بهترین شیوه ها توجه کنید.

با استفاده از قدرت پلتفرم های توسعه ‌دهنده داخلی ، می توانید سازمان خود را به سمت آینده ای سوق دهید که در آن توسعه نرم افزار نه تنها کارآمد بلکه نیروی محرکه نوآوری و موفقیت است.

اگر به دنبال ایجاد یا توسعه IDP  خود هستید، ما کمکتان  می کنیم. با ما تماس بگیرید تا با مشاوره ی ما استراتژی پلتفرم توسعه ‌دهنده داخلی  خود را ارتقا دهید و تیم های توسعه خود را رشد دهید.

اگر مایل هستید با پلتفرم های توسعه ‌دهنده داخلی  بیشتر آشنا شوید ، مقاله ی زیر را  مطالعه بفرمائید :

پلتفرم توسعه دهنده داخلی